Bewoners aan het woord

Wel en wee rond Slijk-Ewijk

Van de kinderen Klaassen woonden nog vier vrijgezelle broers en zussen in het ouderlijk huis aan Waaldijk 35. Een dochter trouwde met Cornelis BreunissenToen de Jacob Klaassen als laatste ouder op hoge leeftijd stierf (ca 95 jaar geworden), waren de kinderen ook al rond de 70. Maar toen hij uitgedragen werd, zeiden ze tegen dominee de Waal: och, hoe moet dat nou? Nu zijn we wees!

De begrafenisstoet ging lopend op weg naar het kerkhof in Slijk-Ewijk. Er was een voetpad naar de dijk, waar je rechtsstreeks naar de kerk en het kerkhof kon, maar nee, de dragers gingen lopend met de kist en de stoet daarachter, langs de formele weg. Dat was de uitweg achterlangs de Danenberg en dan via de laan naar de Oosterhoutsestraat, richting Slijk-Ewijk, de Dorpsstraat door, naar het kerkhof, bijna bij de dijk. Die weg is anderhalf keer zo lang als langs het voetpad wat regelrecht naar de dijk liep, maar zo hoorde het.

Het hofsteetje van de Klaassens kan wellicht nog de woning zijn geweest van hovenier Tax, die tuinman was bij burgemeester Gaymans, rond 1840. De laatste bewoner was de familie Dibbits, die daarop naar de Dronten in de noordoost-polder verhuisde. Antoon Johan Dibbets was knecht bij de twee overgebleven zussen Klaassen en erfde het geheel van hen. Het werd afgebroken net voor de ruilverkaveling rond 1969.

De Danenberg en het boerderijtje lagen midden tussen de kersenboomgaarden. De gronden van de Breunissens strekten zich rond 1900 uit tussen de Waaldijk, de Oosterhoutsestraat en de dorpskern van Slijk-Ewijk.

In die landerijen huisde natuurlijk ook behoorlijk wat wild. Hazen en konijnen in overvloed en in de crisistijd van de jaren dertig werd er dan ook veel gestroopt. De gemeente stelde veldwachters aan om dat tegen te gaan. De laatste politieagent die in Slijk-Ewijk woonde was ene Stapel (tot ca 1938). Hij had er zijn levenswerk van gemaakt om stropers te vangen. De overlevering vertelt dat hij ook niet te beroerd was om op hen te schieten, althans op hun lichtbak, een lamp met een accu die bij de stropersuitrusting hoorde en 's nachts meegezeuld werd.

Rond 1936 boerde Dibbets al op de hofstee bij de oude gezusters Klaassen. Het was een gemengd bedrijfje met fruit en vee, waaronder een fokzeug. Deze laatste speelde een rol in het volgende stropersverhaaltje-uit-de-eerste-hand:

In een pikdonkere stormachtige nazomernacht trokken Derk en Wim er op uit met de lichtbak. Het was ideaal 'streupersweer' maar de laatste tijd waren de twee kameraden echter wel op gespannen voet komen te staan met "Stapel de pliesie" die hen al een aantal keren onder verdachte omstandigheden in het veld had aangetroffen. Stapel kon daarbij echter nooit bewijzen dat ze aan het stropen waren want de bewijzen werden steeds op tijd in een sloot gegooid en later weer opgezocht.

Wim had overdag in een boomgaard bij de Danenberg een grote haas gezien en deze nacht zouden ze dan ook alleen maar even daar gaan kijken, want je moest het noodlot niet tarten. Toen ze in de boomgaard van Dibbets waren, meende Derk voetstappen in het gras te horen en Wim kreeg een stomp ten teken dat er iets gaande was. Als de gesmeerde bliksem werden het geweer en de lamp weggeborgen en gingen ze er vandoor. Maar op het moment dat ze zich uit de voeten wilden maken gebeurde alles tegelijk. Derk struikelde over iets groots dat leefde, overeind vloog en oorverdovend begon te krijsen. De zeug van Dibbets, die in de bongerd had liggen slapen, schrok net zo hard van hen als zij van de zeug, en zette het eveneens op een lopen.

(Hier deed Derk in het vuur van z'n verhaal het varken zodanig na dat zijn vrouw hem tot de orde moest roepen).

In het pikkedonker over elkaar heen vallend, waarbij de zeug steeds weer een keel opzette, holden ze met z'n drieën door de bongerd. Derk en Wim stortten zich over het hek en het varken bleef achter, volledig in de war. Alle honden in de omgeving blaften inmiddels, waardoor de twee helden "de nek braken um thuus te komme" zoals Derk dan zei. En Stapel de politieagent? Die draaide zich nog eens om in z'n warme bed, zich van geen onraad bewust. Hij werd ook een dagje ouder en had de laatste tijd al een hoop kou geleden". Nachten op de uitkijk gezeten". Zijn tijd... komt nog wel zzz grrr hh fwoot."

Deelnemende partijen
KPW GNMF K3Delta

KWP Gebiedsontwikkelaars:
Ralf Weghorst 06-23846377

K3Delta:
Yvonne Kieft 024- 3488853 of 06-13070387

Gelderse Natuur en Milieufederatie:
Joost Reijnen 026-3523741

Gemeente Overbetuwe:
Roger Jakobs 06-42009199